Արձակ

Գայանե Հովհաննիսյան «ԾԱՂԿԱՎԻԺՈւՄ»

Gayane-Hovhannisyan

1.
Առաջին ծեծից հետո երկար տարիներ էին անցել: Ցավագին հպարտություն ուներ:

Մարիանա Պէրթիզլեան «ՓՈԽԱԿԵՐՊՈՒՄ»

mariana

Գլխաւերեւէս  քիչ անդին, ձողին վրայ թառող  թեւաւորին` կուկուսիին, տարօրինակօրէն կը նախանձիմ։

Էլֆիք Զոհրաբյան «Ի՛ ՆՉ ԱՄՈԹ Է, ՈՐ ՉԳԻՏԵՔ…»

elfik

Խոսքս վերաբերում է ամբողջ հայ ժողովրդին. դուք չգիտե՞ք, որ ծնվել է 21-րդ դարի վեցերորդ հանճարը՝ Զարզանդ Պինդարոսի Թոփալքարաջյանը. մեծությու՛ն, հսկա՛, փահլևան գրականության մեջ:

Սուսաննա Հարությունյան «ՏԻԵԶԵՐՔԻ ԲԵՌՆԱԿԻՐԸ»

Susanna

Երկրագնդի կյանքում այն օրերն էին, երբ մարգարեներից սկսած ու անընդմեջ իրար հաջորդող երկրաշարժ-փոթորիկով վերջացրած, բոլորն ավետում էին աշխարհի վերջը:

Արթուր Ալեքսանյան «ԵՍ ՀԱՐՈՒՍՏ ՉԵՄ…»

Artur-Aleqsanyan

Ես… Ես հարուստ չեմ գրպանի գունավոր ու կուռք դարձած՝ կուռքերի պատկերը կրող թղթիկներով, որ մթում լույս են տալիս բուժում և սպանում՝ կաշին քերթելով, խնդալ ու լալ ստիպում՝ մոր աչքերի աղոտ ջրերով:

Խաչիկ Խաչեր «ՆԱՄԱԿ ՀԱՄԲՈՒՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ»

khachik-khacher

Նամակ համբուրելու մասին

Սիրելի ……

Խնդրում եմ  չզարմանաք եթե ես հենց սկզբից  իրականությունը ձեզ ասեմ, որ Ճապոնիայում  մարդիկ իրար երբեք չեն համբուրում:

Անահիտ Արփեն «ԱՆԱՀԻՏԻ ԱՂԲՅՈՒՐԸ»

arpen123

ԱՆԱՀԻՏԻ ԱՂԲՅՈՒՐԸ
(հատվածներ վեպից)

– Էս գորգը պիտի առնեմ,- ասաց աշնան` մուշտարի աչքով տնտղելով քացախաջրով

Լևոն Ադյան «ՀԱՅՐԸ, ՏՂԱՆ ԵՎ ԿԱՐՄԻՐ ԺԱՊԱՎԵՆՆԵՐՈՎ ԱՂՋԻԿԸ»

levon adyan

ՀԱՅՐԸ, ՏՂԱՆ ԵՎ ԿԱՐՄԻՐ ԺԱՊԱՎԵՆՆԵՐՈՎ ԱՂՋԻԿԸ

Սուրեն Կասպարովին

Գնդակն իսկական էր, բնական կաշվից, ու երբ դիպչում էր լուսամուտներին

Արտակ Վարդանյան «ՎԵՐՋԻՆ ՄԱՅՐԱՄՈՒՏԸ»

Artak Vardanyan

ՎԵՐՋԻՆ ՄԱՅՐԱՄՈՒՏԸ

Մանկության ընկերոջս՝
Օնիկ Մարտիրոսյանի հիշատակին

Քամոտդարի փեշերից

Մերուժան Սիմոնյան «ՈՎ ՀՆՉՅՈՒՆ – ՏԵՂԱՆՔԸ ԳԻՏԵՐ…»

Meru-

(Սիմֆոնիա՝ Հուր-Հուր Մեծ թիթեռը)

Եվ եղավ, որ հայ երաժշտության համար խառը ժամանակներ էին, – քանի չկար, թե հայտնի էր որոշողը, – և ով եկավ, անհայտ մեկի կողմից նշանակվածն էր: